pet peeves

Μετά από προτροπή της queenie της κάνω το χατήρι να γκρινιάξω για 5 πράγματα:

1. Το πρώτο το αφιερώνω στην φίλη μου 50ft queenie που με έβαλε να γράψω, και είναι η λέξη απιστευταπίστευτο. Μα πως γίνεται να σε ενοχλούν τα πολλά θαυμαστικά (!!!!!!!!!!!) και να χρησιμοποιείς αυτή τη λέξη;;;;;;;; !!!!!

2. Οι διαφημιστικές καμπάνιες του στυλ "ξαμολάω από το βανάκι 5 γκόμενες με μπλουζάκι πιο μικρό από το ένα τους βυζί και κολλητό-μπορώ-να-δω-πότε-ξύρισες-το-μουνί-σου-παντελόνι να μοιράσουν δωρεάν δείγματα στα λιγούρια".

3. Η αδυναμία μου να απαντήσω στην απλή ερώτηση "τι μουσική ακούς". Μου προκαλεί πανικό και αμηχανία, το μυαλό μου ξεχειλίζει από υποερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν πριν δωθεί η απάντηση στο κυρίως ερώτημα (σε τι ψυχολογική κατάσταση, μόνος ή με φίλους, με μπίρα ή με ρακή, στη δουλειά ή στις διακοπές) και τελικά απαντώ ότι μισώ τον Τσαλίκη.*

4. Ο Τσαλίκης. Θα μου πεις ποιος τον θυμάται πλέον τον μαλάκα αλλά η απάντηση είναι προφανής. Εγώ.

5. Επειδή η queenie μου πρόλαβε τους ανθρώπους, στο no 5 θα βάλω τους κνίτες ή τους μπαμπουίνους, ότι από τα δύο επιβιώσει περισσότερο από την διαδικασία της φυσικής επιλογής. Προφανώς τα λεφτά μου τα ποντάρω στους μπαμπουίνους μιας και ο κόκκινος κώλος τους εξυπηρετεί τις αναπαραγωγικές τους συνήθειες.

*δίπλα στην οθόνη μου είναι ένα cd, ευγενική χορηγία της razz, που είχε την έμπνευση να το συσκευάσει σε χάρτινη θηκούλα από την ταινία "Η γυναίκα του αστροναύτη" (wtf?!) και μου θύμησε το εξής σκηνικό: η razz με ρωτάει τι μουσική ακούω για να δει τι θα βάλει στο cd εγώ αρχίζω να ιδρώνω και να ξύνομαι και τελικά παρεμβαίνει η queenie και της πέταει 2-3 ονόματα γλιτώνοντάς με από την δύσκολη θέση να μασήσω τις κάλτσες μου. btw, thanx razz δεν θυμάμαι να σου είπα ότι το άκουσα και μου άρεσε.

manamana

Το είδα στην μεταβατική κατάσταση ύπνου-ξύπνιου, ανάμεσα σε 2 χτυπήματα του ξυπνητηριού και επιχείρησα να το σχεδιάσω μιας και η χαλαρή διαδικασία της συγγραφής της διατριβής μου μου αφήνει υπερβολικά πολύ ελεύθερο χρόνο.

Και για κάποιον λόγο, όποτε το διαβάζω μου έρχεται πάντα I swallowed my cock, αντί για alarm clock.

update: κάντε κλικ στην εικόνα για να το δείτε σε κανονικό μέγεθος ε;

Αδρανής

Σε αντίθεση με τον περισσότερο κόσμο, δεν έβλεπε τα προβλήματα ως εμπόδια σε στίβο. Ο ίδιος δεν διέθετε την ενεργητικότητα ενός αθλητή για να τα υπερπηδά. Προτιμούσε να τα βλέπει ως φορτηγά σε λεωφόρο που τον προσπερνούσαν. Όταν εκείνη την ημέρα τον προσπέρασε ξυστά το φορτηγό με τα εφηβικά του κόμπλεξ, τις ενήλικες τύψεις του, την επαγγελματική στασιμότητα και την συναισθηματική του ανεπάρκεια κοκάλωσε στιγμιαίως, είπε ψιθυριστά πρόσεχε που πηγαίνεις αρχίδι και ουφ, φτηνά την γλίτωσα πάλι. Με την βεβαιότητα ότι τίποτα δεν μπορεί πλέον να τον σκοτώσει, έριξε μια ματιά προς τα πίσω και συνέχισε να μην κάνει τίποτα.

Έστρεψε όμως πολύ νωρίς το βλέμμα του για να δει την καρότσα με ένα ληγμένο γιαούρτι ξεχασμένο στο ψυγείο του από το 2002 και δυο απλήρωτους λογαριασμούς της ΔΕΗ να στρίβει από την γωνία.

mpourdela

Ας συμφωνήσουμε ότι το επάγγελμα πχ του σκουπιδιάρη δεν είναι το πιο γκλάμορους. Δεν είναι το προσόν που θα επιδείξει κάποιος επίδοξος γαμιάς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι σκουπιδιάρηδες δεν γαμάνε περισσότερο από σένα.

Οι σκουπιδιάρηδες είναι χρήσιμοι; Ε όσο να 'ναι σε γλιτώνουν από τον κόπο να κάνεις κάθε πρωί μια βόλτα μέχρι την χωματερή. Ας συμφωνήσουμε πως είναι. Ας συμφωνήσουμε ότι είναι απαραίτητοι. Ας συμφωνήσουμε, με μια μικρή δόση υπερβολής, ότι τους αγαπάμε. Ναι, αγαπάμε τους σκουπιδιάρηδες.

Πρέπει όμως να παραδεχτούμε όμως, ότι οι μπαμπάδες μας όταν έβλεπαν πόσο στόκοι ήμασταν μας έλεγαν ότι θα καταλήξουμε σκουπιδιαρηδες. Μας έδειχναν έναν βρώμικο κύριο που έζεχνε χαλασμένο φαγητό και μας έλεγαν ότι αυτό θα ήταν το μέλλον μας αν παίζαμε μπάλα, αν παίζαμε το πουλί μας, αν καπνίζαμε στα κρυφά ενώ θα έπρεπε να ήμασταν στην ταξη. Ας παραδεχτούμε, λοιπόν, ότι φοβόμαστε τους σκουπιδιάρηδες. Ας παραδεχτούμε ότι μας έμαθαν να τους φοβόμαστε. Συγνώμη σκουπιδιάρηδες.

Έχουμε, λοιπόν, την αντιφατική αυτή στάση απέναντι στους σκουπιδιάρηδες. Το λογικό κομμάτι μας τους θεωρεί αναγκαίους, το θυμικό τους θεωρεί βρώμικους, ίσως το δεύτερο ενισχυμένο από το γεγονός ότι πράγματι είναι βρώμικοι.

Σε ένα πρώτο υποθετικό σενάριο, από αύριο εισάγουμε πολιτισμό από το Άλφα του Κενταύρου και οι σκουπιδιάρηδες πλέον εργάζονται υπό συνθήκες που πληρούν όλους τους κανόνες υγιεινής, φοράνε στολές και γάντια, οι κάδοι αδειάζουν και πλένονται αυτόματα. Ο σκουπιδιάρης, δεν γίνεται πιο γκλάμορους, δεν γαμάει περισσότερο, ωστόσο παύει να είναι το στερεότυπο του ηλίθιου που σπατάλησε τη ζωή του. Ο μπαμπάς ίσως να χρειαστεί κάποιο άλλο παράδειγμα αναξιοπρέπειας για τον γιο του, ίσως να του δείξει τον τύπο με το ξυρισμένο στήθος που τραγουδάει στα πρωινάδικα, ή τον δημόσιο υπάλληλο που ξύνεται και να τον πείσει να λύσει καμιά δευτεροβάθμια. Ίσως να παραδεχτεί ότι μια μαλακία την ημέρα δεν είναι τόσο κακή ιδέα, όλοι το κάνουμε στο κάτω κάτω.

Στο δεύτερο υποθετικό σενάριο, από αύριο μας κυβερνούν οι ταλιμπάν της καθαριότητας. Οι κύριοι μισούν κάθε τι βρώμικο άρα και τους σκουπιδιάρηδες. Μιας και η σχέση τους με την λογική δεν είναι η καλύτερη, απαγορεύουν τα σκουπίδια. Ο άνθρωπος, ως εικόνα και ομοίωση του θείου, δεν επιτρέπεται να χέζει. Κι αν χέζει δεν το δείχνει. Κι αν το δείχνει δεν το παραδέχεται. Anyway, you got the point. Ο σκουπιδιάρης έγινε πάλι στερεότυπο, η ανάγκη που καλύπτει έγινε ταμπού, οι κανόνες υγιεινής παραβλέπονται γιατί το αντίθετο θα σήμαινε αναγνώριση μιας βρώμικης πλευράς μας που θα προτιμούσαμε να μην υπάρχει.

Κι αυτό που απορώ τελικά είναι: Με ποια λογική έκλεισαν το mpourdela.com;

Γιατί επιπλέουν τα γαμημένα

Ξιφομαχία

"It's all about Fucking."
Υδραυλικός ενός μικρού
Αυστριακού χωριού

"Ο Κόμης του Έσσεξ αποφασίζει ότι η άρνηση της Λαίδης Χάμιλτον να επιλέξει αμετάκλητα μεταξύ του ιδίου και του βδελυρού Λόρδου Ρότενεγκ χρίζει δραστικότερων μέτρων από περιπάτους στην εξοχή και δωρεές ακριβών υφασμάτων και προκαλεί τον αντίζηλο σε μονομαχία με ξίφη. Η έκβαση της οποίας αφήνει τον Λόρδο Ρότενεγκ ανίκανο για αναπαραγωγή και τον Κόμη του Έσσεξ σε μια κατάσταση που αργότερα ο Schrödinger θα περιέγραφε ως "ζωντανός και νεκρός" μόνο επειδή η μερικών αιώνων απόστασή του από το συμβάν δεν του επέτρεψε να διαπιστώσει την τραγική και ολωσδιόλου τελεσίδικη κατάσταση του Κόμη. Η Λαίδη, τελικώς, βρίσκει την παρηγοριά στις αγκαλιές του ιπποκόμου και του κηπουρού της, οι οποίοι αν και αδαείς ως προς το ευγενές σπορ της ξιφομαχίας απεδείχθησαν πιο επινοητικοί χωρίζοντας την εβδομάδα σε Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή, Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο και την Κυριακή παρτούζα."

Το παραπάνω χρονικό, γραμμένο στα τέλη του 16ου αιώνα από άγνωστο συγγραφέα αποτελεί ένα άλυτο αίνιγμα στον επιστημονικό κόσμο όχι τόσο για την εξόφθαλμα αναχρονιστική και εκτός θέματος αναφορά στην κβαντική φυσική αλλά για μια ανέκδοτη συζήτηση του 1848 της οποίας φημολογείται πως αποτέλεσε την αφορμή:

- Φίλε, η εργατική τάξη γαμάει.
- Μπρρρμπ.

Η διφορούμενη απάντηση στα λόγια του πρώτου ομιλητή ερμηνεύεται από σύγχρονους μελετητές ως ρέψιμο γαργαντουικής σημασίας για το στάτους κβο των σύγχρονων κοινωνιών συνοδευόμενο από ένα εσάνς σκόρδου, λίγο περισσότερο απ' όσο ανεχόταν η κυρία Μαρξ στο κρεβάτι της.

Μεταφερόμενοι με την εξωφρενική ταχύτητα των τριών παραγράφων ανά μισάωρο στην σύγχρονη εποχή, όπου τα ξίφη εκλείπουν ως μέσο διεκδίκησης του ασθενούς φύλου διαπιστώνουμε ότι η ξιφομαχία έχει κάθε άλλο παρά εκλείψει. Αντιθέτως, έχει απεκδυθεί από παραπλανητικά εξαρτήματα, ξίφη, πανοπλιες και βόλτες στους αγρούς, για να αναδειχθεί η πραγματικά φαλλική υπόστασή της που απαντάται σε τελειωμένα μπαρ γεμάτα με αγάμητους μπάκουρες που βλεφαριάζουν χωρίς ελπίδα τη μοναδική γκόμενα στον χώρο. Η πιο αξιολύπητη, όμως, μορφή της απαντάται σε πολυτεχνικές σχολές τύπου ΗΜΜΥ στην οποία τα γενναία ξίφη του παρελθόντος και οι γελοίες χορευτικές φιγούρες του παρόντος μετασχηματίζονται εκπληκτικά σε ατάκες του στυλ "ο αλγόριθμός μου είναι πιο αποδοτικός", οι οποίες ξενερώνουν το αντικείμενο της διεκδίκησης που καταλήγει να χαμουρεύεται με κάποιον απόφοιτο της σχολής Multimedia του ΙΕΚ Κορέλκο.

Οι αλγόριθμοι του οποίου είναι, ομολογουμένως, για τον πούτσο.

2009

Και αφού πρόσφατα δημοσιευμένες έρευνες συμπεραίνουν κατηγορηματικά ότι τα μόνα όντα που θα επιζήσουν μετά από πυρηνική, και όποιου άλλου είδους, καταστροφή είναι το Μητσοτακέικο, τα μπαζωμένα ρέματα του λεκανοπεδίου ανοίγουν ως εκ θαύματος για να ξαναμπαζωθούν από αφηνιασμένα πλήθη νεοελλήνων (το μοναδικό είδος που βάζει τη γιαγιά του να ψηφίσει προκειμένου να επιβιώσει*) που συγκεντρώνονται για να επαναβαπτιστούν δια χειρός Κυριάκου, αποτασσόμενοι το Σατανά και ορκιζόμενοι ποτές μα ποτές να μην ξαναταΐσουν τα ελάφια.

*πηγή: Journal of Experimental Zoology

ΥΔ ΕΜΠ

Χθες, πέρασα 8 ώρες σε ένα εργαστήριο καμίνι επικουρώντας, that is διδάσκοντας το εργαστηριακό μάθημα του τρέχοντος εξαμήνου σε προπτυχιακούς φοιτητές, λύνοντας απορίες, ιδρώνοντας και τρέχοντας. Χθες δεν είχα καθόλου χρόνο (και καμμία όρεξη) να ασχοληθώ με τα θέματα του δικού μου διδακτορικού που έχει μπει στην κατάψυξη για να διατηρηθεί μέχρι τις 5 Ιουλίου που τελειώνουμε τα εργαστήρια. Χθες επίσης, πριν φύγω από το σπίτι είδα ένα χαρτάκι-ειδοποίηση που με ενημέρωνε ότι με περιμένει μια αμοιβή για την επικούρηση περασμένου έτους, συγκεκριμένα του 2004-2005. Το αστείο κομμάτι της ειδοποίησης το αντιγράφω ακριβώς:

Παρακαλούμε να προσέλθετε αμέσως για την εξόφλησή του προσκομίζοντας την αστυνομική σας ταυτότητα, ώρες 8:00-13:30.

Το αστείο είναι η λέξη "αμέσως" (που είναι γραμμένη με bold) σε μια ειδοποίηση για την παραλαβή μιας επιταγής το έτος 2007 για έργο που παρείχα το 2004.
Το δεύτερο αστείο είναι ότι η αμοιβή ορίζεται σε 142.58€ για δηλωμένες ώρες επικούρησης 112 (1,27 €/ώρα περιλαμβάνουν ασφάλιση, αμοιβή και αποζημίωση για τις ώρες προετοιμασίας που απαιτούνται πριν από κάθε εργαστήριο).
Αν σας αρέσουν τέτοιου είδους αστεία, κάντε μια βόλτα από το blog που ξεκίνησε μια ομάδα υποψηφίων διδακτόρων ΗΜΜΥ ΕΜΠ και απολαύστε ευτράπελες καταστάσεις που μόνο το κορυφαίο εκπαιδευτικό και ερευνητικό ίδρυμα της χώρας προσφέρει αφιλοκερδώς.

WTF d03z MOQ 5t4nD 4?

Ήμασταν κάπου, κάποτε τρία άτομα και συνομιλούσαμε κρατώντας από ένα απεριτίφ κι ένα καναπεδάκι στο χέρι, φορώντας κουστούμια κι όλα τα αξεσουάρ που απαντώνται σε σοβαρούς συνεδριακούς χώρους... Εγώ κάτι ψέλλιζα για τη Βίβλο στα αγγλικά (gouat ntou giou min mpimplet? the mpaimpl?), ένας συνάδελφός μου για ta yperoxa arxaia pou exoume sthn ellada και o τρίτος, μιλούσε στα κινεζοαγγλικά για την εφαρμογή, όπως αποδείχτηκε, αλγορίθμων αναγνώρισης προτύπων με wavelets σε FPGA. Προφανώς, κανείς μας δεν είχε καταλάβει για τι ακριβώς μας μιλούσε ο συμπαθητικός Κινέζος που, λίγες ώρες πριν, είχε παρουσιάσει την εργασία του στα ίδια άπταιστα κινεζοαγγλικά, κάτι για το οποίο του ήμουν ευγνώμων, καθώς αμέσως μετά εμφανιζόμουν εγώ για πρώτη φορά μετά τις σχολικές γιορτές να μιλήσω σε περισσότερα από 5 άτομα μαζεμένα και η παρουσίασή του ήταν το μοναδικό μη οπιούχο μέσο που θα με χαλάρωνε εκείνη τη στιγμή. Όταν κατάλαβα (ΦΑΚ! μπίμπλετ ιζ ΓΟΥΕΗΒΛΕΤ!!!) είχα μόλις υποστεί το σοκ της ανακάλυψης ότι η κόκκινη σάλτσα που βάζουν οι Λονδρέζοι πάνω σε ένα λαχταριστό κομμάτι σολομού δεν είναι από ντομάτα αλλά από ιδρωμένη κάλτσα ποδοσφαιριστή της Arsenal (η γεύση της οποίας παρέμεινε αναλλοίωτη μετά από 2 pints of Guinness).
Το γεγονός ότι όσες χυλόπιτες και να έχεις φάει, όσο και να σε κορόιδευαν οι συμμαθητές σου όταν ήσουν μικρούλης, δεν έχεις ιδέα τι θα πει ταπείνωση, σύγχυση και αμηχανία αν δεν έχεις μιλήσει με Κινέζο στα αγγλικά, νόμιζα ότι περιορίζεται στον προφορικό, δια ζώσης διάλογο. Μέχρι σήμερα. Που μετά από μιας εβδομάδας ψάξιμο στο δίκτυο για κάτι γαμημένα μικροσκοπικά εξαρτήματα έπεσα στο site κινέζικης εταιρείας και συμπλήρωσα μια φόρμα ρωτώντας πόσο θα μου κοστίσουν 20 από αυτά και πότε θα μου τα φέρουν. Η απάντησή τους, αινιγματική σαν το γλυκόξινο κοτόπουλο:

Dear Giannis,

Thanks for your inquiry.

Per our usual practice, our MOQ is 10K pcs. But thanks all the same.

Have a nice weekend.

Best Regards,

Jacky Cheung

Για την κατανόηση της οποίας χρειάστηκα μια σύντομη online σύσκεψη με το null, και τελικά το google, για να καταλάβω τι θέλει να πει ο ποιητής. Και στην οποία κρατιέμαι να μη στείλω απάντηση:

Dear Jacky,

Thanks for the information.

WTF d03z MOQ 5t4nD 4?

U2

Best Regards,

Giannis

DIY*

Χάλασε το ψυγείο. Η μπύρα είναι χλιαρή και μυρίζει σάπιο τοματοπελτέ.
Χάλασε ο θερμοσίφωνας και σαπίζει το ταβάνι. Σύμφωνα με στατιστικές μελέτες το 0.01% του πληθυσμού που ζει σε πόλη με δίκτυο ύδρευσης σκοτώνεται από καταρρέουσα οροφή την ώρα που κάνει το πρωινό του ντους.

Το πρώτο βήμα για τη νεκρανάσταση είναι η εξαφάνιση.
Το δεύτερο είναι ένα χαλασμένο ψυγείο.

*((να αγαπάς την εκκλησία, Κώστα (famous last words?)))